Blog nummer 2 ” two directions on tour”

Zondag 05 april 2015, Bandung, Indonesië

Op naar Bandung. De volgende ochtend brengt de man van Ika ons naar het lokale busstation. De versleten en rammelende bussen staan klaar voor vertrek. Wij worden achter in de bus neergezet. Ik weet niet of dit komt omdat wij grote tassen bij ons hebben of dat wij “bullies” zijn. Ika vertelde ons namelijk de avond ervoor dat wij, Luca en ondergetekende, gezien worden als “bullies”. Dit zijn toeristen van westerse komaf. Ze behandelen je daarom anders. Dit is slechts informatie die je moet meenemen als je tussen de bevolking begeeft. De mensen zijn namelijk uiterst vriendelijk en willen je graag helpen. Wij lazen tevens ook in een reisboek dat er in Bandung locals zijn die zich voordoen als student en dat ze je geld afhandig willen maken op een slinkse wijze.

Achter in de bus, zittend boven een ronkende dieselmotor zien we vele verkooplui langsschieten. Eten, boekjes en zelfs edelstenen worden je aangeboden. Deze lui worden ondersteund door een jongeman met een klein gitaartje in de hand, die met de snaren van elastiek een geluid produceert waarvoor zelfs de lokale bevolking geen geld voor over heeft. De bus vertrekt pas als deze helemaal vol is. Bandung is een stad die meer gelegen ligt in het binnenland en ook hoger ligt dan dan Bogor. De oude, rammelende bus heeft moeite met de bergen en regelmatig gaat de airco uit om energie te besparen. Met een gangetje van ik schat 30 km per uur worden we de berg opgetrokk. Het verkeer om ons heen wat wel een hogere snelheid bereikt raast langs ons heen.
De jongen, zittend naast Luca, vertelt ons dat hij student is en vraagt ons naar het hotel waar wij verblijven. Hij vertelt dan dat zijn universiteit dichtbij ons hotel ligt en dat wij wel samen een taxi kunnen delen! Goed idee, maar een gewaarschuwd mens…. toch besluiten de jongen te vertrouwen. Waarom? Een indonesische jongen die de betekenis weet van de kleuren van de Franse vlag moet wel een heel geroutineerde  oplichter zijn. Daarnaast is het nog altijd 2 tegen 1. (kom op he). Na de helse rit van 4 uur komen we aan in Bandung, de mannetjes schieten naar ons toe om en vragen van alles. Wij negeren ze en volgen onze ietwat gezette en warm aangekleede student. Geen taxi. Dan maar met de bus en een stevige wandeling. Aangekomen in ons hotel besluiten we om maar meteen de dag voor morgen te plannen en onze vervolgreis te boeken. Bij de receptie van het hotel spreken ze geen Engels. Dit maakt dat communiceren moeilijk gaat. Geen probleem, maar een uitdaging. Met handen, voeten en Google translate hebben we voor elkaar gekregen wat wij wilde. Voor morgen een privé chauffeur om de thee plantages te bezoeken, watervallen en alles wat nog meer op ons pad komt.

De volgende ochtend staat de privé chauffeur klaar. Wederom geen Engels.  Dan maar handen en voeten. Hij verstaat thee en na zo’n 3 kwartier rijden worden we ontvangen op de theeplantage. Een klein, dik,  indonesisch mannetje met een hoog stemmetje neemt ons mee voor een rondleiding op de plantage. Door zijn gebrekkige Engels en het hoge stemmetje is het eigenlijk de hele rondleiding gissen wat hij ons duidelijk wilt maken. Met veel “oh” en “ah” schieten we door de fabriek. Na een kop thee op het terras lopen we nog even de plantages in. Schieten nog wat foto’s en lachen om ons nieuwe typetje.

Daarna laten we ons brengen naar de watervallen waar we nog wat foto’s met enkele fans maken. Na de verkoeling van de watervallen maken we het gebaar dat we willen eten. Onze chauffeur brengt ons naar een luxe restaurant waarbij we gehurkt op het water lunchen. We lunchen vrij uitgebreid met verse vis, garnalen, tofu, groenten en rijst. Ik keek naar de buren en ik zie dat zij met hun handen het eten naar de mond brengen. Ik pas mij snel aan en probeer met mij handen de hele vis naar binnen te werken. Waarop zij ook weer naar mij keken. Dit bleek toch niet helemaal de bedoeling te zijn, maar ach je probeert wat.

We laten onze chauffeur nog even langs het station rijden om de tickets op te halen voor de trein naar Yogyakarta. Want dat is onze volgende bestemming. De treinrit van Bandung naar Yogyakarta was zo’n 7 uur en 45 minuten in de Eksekutif klasse aardig vol te houden. De constant toeterende en schommelende trein schoot dwars door het prachtige groene landschap van Indonesië. Om exact 15:12 kwamen we aan in een regenachtig Yogja. Ons hotel ligt op zo’n 150 meter van het station (op advies van nicht en zus Indira) Istana ratna. We verblijven hier 3 nachten.

Diezelfde avond besluiten we om even een hapje te gaan eten. Het nabij gelegen epicentrum van de stad “Malioboro street” heeft genoeg keus aan straatrestaurantje wat ons tot dan toe prima was bevallen. We besloten om bij een straatrestaurant op blote voeten en gehurkt in de kleermakerszit te gaan dineren. De twee “bullies” met korte spieren (voetbal) houden dit maar een paar minuten vol en moeten vrij snel van houding veranderen. Een snelle blik op de menukaart zien we niet iets herkenbaars. Ik besluit om dan maar voor nummer 1 en het duurste gerecht op de lijst te gaan. De twee goed gehumeurde en hongerige “bullies” kunnen niet wachten tot hun feestmaal wordt opgediend. Onze trek verdwijnt al snel wanneer het eten voor ons staat. Een gebraadde, verbrande duif wordt in zijn geheel op een plastic groen bordje opgediend. Ik had meteen gegeten en gedronken. In een tevergeefse poging om een stuk te proberen van de duif viel de kop van het beestje naast mijn bord. Dit was het moment om de iets te hete thee op te drinken en onze frustraties weg te eten bij de Pizza hut. Onder het credo “Zaterdag lach je erom” lachen we deze misstap weg.

De volgende dag hebben we het Kraton van Yogja bezocht. Dit is het terras van het paleis. Van het Kraton zelf was ik niet heel erg gecharmeerd. Het was oud en vervallen. Het was tevens ook een plek waar Hindoes bij elkaar kwamen om te offeren en te bidden. We voelde ons een beetje schuldig omdat wij als “2 direction” de hele boel stonden te verstoren omdat er gillende jongens en meiden met de popsterren op de foto wilde. “Elke fan is één” dus je neemt de tijd. Yogjakarta is wat terroristischer dan waar we tot dan toe eerder waren geweest in Indonesië. Men is hier wat mee ingesteld op de toerist en probeert je op vele manieren je iets aan te bieden. We hebben die avond een tour geboekt voor de volgende dag. Yogyakarta heeft even buiten de stad Borobodur liggen en het Prambanan. De twee toeristische trekpleisters van Yogja. Een ware must see!! 05:00 in de ochtend werden we opgehaald en reden we in de mini busje naar eerst Borobodur. Dit is het grootste boeddhistische monument van de wereld en heeft een zeer gewaardeerde plek op de Unesco wereld erfgoedlijst. Het monument ligt in een zeer vruchtbaar vulkanisch gebied waardoor de zonsopgang erg mooi is om te zien. Na nog een fotosessie met wat hoofddoekjes daalde we weer af naar beneden voor een ontbijt. Vervolgens afgereisd in het mini busje naar Prambanan. In deze stad staan talloze hindoeïstische en ook boeddhistische tempels. Je herkent ze aan hun torens in de vorm van maïskolven. In de warme, inmiddels eind ochtend zon struinen we tussen de torens door. Ik probeer de sfeer nog naar een hoger plan te trekken door een imitatie van Chris zegels met 3 op reis, maar we hebben trek. We eten wat en gaan daarna richting hotel voor een relax middagje want morgen hebben we een zware “wedstrijd” voor de boeg.

Op 10 april omstreeks 08:00 in de ochtend rijdt er een airconditioned mini busje voor. Vandaag maken we de trip naar de Bromo vulkaan. Een slapende vulkaan die je wederom niet links mag laten liggen. De tocht er naar toe staat te boek als lang (12 uur) en vermoeiend want je komt er niet zomaar. De wegen zijn slecht en ontzettend drukbezet. De vering van ons mini busje had ook zijn beste tijd gehad en omdat wij achterin zaten werden wij 12 uur lang alle kanten op geslingerd. Pas om 23:00 (15 uur later) waren wij dan in ons hotel aan de voet van de Bromo.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s