Blog nummer 1 ”bully”

Woensdag 01 april 2015, Jakarta, Indonesië

Onze reis van zo’n 24 uur begon op uiteraard na het uitzwaaien van moeders en Lisa. We vlogen met Cathay Pacific.  Een erg goede vliegmaatschappij. Dit had ik ook nodig na mijn ervaring met Ukraine Airlines. De reis van Amsterdam naar Hong Kong duurde zo’n 11 uur, maar met zo’n schermpje is dit goed te doen. We zaten tussen de Chinezen die met hun gebruiken al wat enig verbaasde blikken kregen toegeworpen door medepassagiers en door Luca.

De Chinese vrouw naast hem zat lekker een beetje te boeren, te slurpen en eigenlijk alles wat mijn moeder zou afkeuren. Dat is een cultuurverschil. Ik had echter niet verwacht om dit in het vliegtuig al mee te maken. De 11 uur vlogen letterlijk om en we waren in HK. Lokale tijd 07:00 Voor ons was het daar dus 01:00 snachts en dus redelijk gaar. We liepen alvast naar de gate waar wij zouden vertrekken. Hier konden we even liggen. We lagen tenslotte voor de gate dus we konden het goed in de gaten houden. We vielen beide op een drietal stoelen in slaap. Het is dat Luca een wekker had gezet want anders hadden we de Cathay naar Jakarta gemist. De vlucht van HK naar Jakarta duurde zo’n 4 uur. In Jakarta aangekomen ging alles wel voorspoedig, even een visum kopen, nog even onze bagage van de band halen (die deze keer wel aankwam)  en dan naar buiten. De warmte in. Op het moment dat je naar buiten stapt begint het gedrang, de aanspraak van allemaal kleine mannetjes die ons willen vervoeren naar de stad. Al snel ben je dat zat en dus geef je toe aan een van de mannetjes en word je 2x afgezet, in geld en gelukkig ook op de juiste plek, het hostel. Het verkeer in Jakarta is werkelijk een drama. Te veel auto’s op te smalle en te weinig wegen. Er is daarin nog wel wat werk te verrichten. Rond 15:45 waren we eindelijk op de plek van bestemming. Een reis van ongeveer 25 uur. Het hostel was heerlijk. Gebouw met 4 verdiepingen en een bar op het dakterras. Wij sliepen op een kamer met in totaal 8 slaapplekken. Allerlei nationaliteiten, waaronder ook landgenoten. Het kan niet anders. We hadden nog geen zin in contact dus even rustig aan… Een biertje op het dakterras waar het ondertussen was gaan regenen. Rond 16:00 is het namelijk gedaan met de warmte en de zon. Dan maakt de lichte bewolking plaats voor donkere onweerswolken en gaat het los. (Dit kan je in dit jaargetij elke dag verwachten).Na het eerste biertje is het tijd voor mijn favoriete onderdeel van de dag. Eten! Indonesisch eten! Gewoon tegenover het hostel. Een klein, vies tentje met een plaktafel en plasticstoeltjes. Dit zijn de beste plekjes. Mijn indonesisch is niet meer wat het geweest is, maar er wordt een heerlijk gerecht ayam (kip) and some fried Rice neergezet. Heerlijk en flink pittig! Met een handgebaar laat ik weten te willen betalen. 46.000 indonesian rupiah. Hoeveel euro is dat? … dat is €3,40. €1,70 de neus. Niet gek!

Die avond zijn we niet te laat gaan slapen want het was een zware dag! We moesten nog wel even een plan maken voor morgen. Liggend op het dakterras maken we het plan. We pakken de trein naar Bogor (uurtje met de trein) om de botanische tuinen te bekijken. Na het plannen was het tijd om wat rust te pakken. Op een kamer met 8 is het maar de vraag of je kan slapen (meestal wel) rond 2uur in de nacht word ik wakker en ligt een dronken Chinees in het bed naast mij een heel bos om te zagen. Het advies;  Oordoppen in en proberen te slapen.

 

De volgende dag deden we onze backpack om en gingen we op pad! Met de trein richting Bogor! We hadden via Air BNB contact gehad met een indonesche vrouw, Ika, waar we gelijk de gastvrijheid van Indonesië ontvingen. We werden opgehaald van het station in Bogor en naar haar huis gereden. In de auto zaten drie filipijnense vrienden, die ook bij de Air BNB hadden geboekt. Ik vertelde ze dat wij ook op de Filipijnen woonde maar dan in Nederland, ik weet echter niet of ze mij begrepen. Ika, de eigenaar van de Air BNB kon goed Engels en kon ons alles vertellen over Bogor en Java. Aangekomen bij haar huis (overigens niet het huis waar wij zouden verblijven). Kregen wij koffie aangeboden. Nou lekker, doet mij maar een bakkie pleur. Ik neem een slok en proef de korrels van de gemalen koffie #nofilter. De drap moest duidelijk nog bezinken. Ik zie dat Luca nog geen slok genomen heeft en ik besluit hem ook niks te vertellen en alleen te letten op zijn gezicht. Mijn neef neemt zijn eerste slok terwijl hij in gesprek is met de man van Ika, zijn gelaat spreekt boekdelen! Diezelfde dag zijn we met de filipijnse vrienden, die dit Paasweekend vrij waren van hun werk in Jakarta, naar de botanische tuinen gelopen. Na een lunch in de tuin overkwam ons iets wat mij nog niet eerder is overkomen. Met name meisjes met hoofddoek keken ons aan alsof wij 2 leden van de band One Direction waren. Qua uiterlijk ja, qua zangkwaliteit nee! Een van deze meisjes was brutaal genoeg om te vragen of ze op de foto mocht. Dat was een teken voor ongeveer alle meisjes met hoofddoek om dan ook maar op de foto te gaan. Zo zie je maar dat je zonder zangkwaliteit ook een beroemdheid kan voelen! Ohja de botanische tuinen. Het is het Cantonspark (Baarn) in het groot.

Diezelfde avond heeft Ika voor ons een heerlijke maaltijd op tafel gezet. Met alle gasten die in haar huis verblijven aten wij soto (soep), tempé en nasi. Ik maak kennis met vruchten die ik nog nooit eerder geproeft heb. Ika kan alleen maar zeggen; “you poor dutch boy”. Direct na de maaltijd werden we door Ika naar hun 2de/weekendhuis gebracht. Samen met Ika en haar man verbleven wij in het weekendhuis. Het in een villawijk gelegen huis ligt iets meer in de bergen en heeft heerlijke frisse lucht. Daar aangekomen heb ik alweer trek en maakt Ika met verse verse groente uit haar tuin een lekkere noodlesoep klaar. Simpel, maar zoooo lekker! Boven op de kamer aangekomen tref ik een verbouwereerde neef aan die aan het bijkomen is van zijn eerste ervaring met de WC/badkamer in Indonesië. “Jo!? Ze hebben geen wc papier alleen maar een spuit. Hoe moet ik dan…..”  ik moet eerlijk zeggen dat ik er ook geen kaas van gegeten heb maar deze vakantie bestaan er geen problemen. Alleen maar uitdagingen. Tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet hoe men dat hier doet, maar daar gaan we nog achter komen. De kamer zonder airco en deken is ook nieuw! Gelukkig hebben wij ons reislaken en slapen we erg goed!

De volgende dag hebben wij met onze filipijnense vrienden en Or lando afgesproken om een tempel te bezoeken. Or lando is van indonesische komaf en kan dus zowel Engels als indonesisch. Erg handig onze local manager. Onderweg naar de tempel een snelle hap langs de weg waar we een lekker stukje long van een koe kregen voorgeschoteld. Een uitdaging. Smaakte naar een zoetig koekje maar ik hield het bij Nasi met beef en wat groente. Prima. De tempel was niet zo bijzonder aangezien we niet naar binnen mochten. Or Lando probeerde de beste mensen nog te overtuigen dat wij kwamen om te bidden in de tempel. De mannen achter de balie keken op en zagen 2 westerse jongen waarvan 1 een rok droeg, maar duidelijk niet wist wat hij er mee aan moest ! En daarnaast 3 filipinos met alle drie een selfie stick in de hand. We konden ze niet overtuigen. Toen het ook nog eens ging regenen zijn wij weer terug gegaan. In het guesthouse heb ik even contact skypegehad met mijn moeder omdat zij die dag jarig was!

Facebook


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s