Blog 2 – ‘Leo will bring you’ – Shanhai, Hangzhou en Ningbo

Grote paraplu’s staan uitgestald op de grond met daarop een A4tje geplakt met uitgebreide informatie over hun zoon of dochter. Bij de eerste paraplu staan we stil, een vrouw genaamd Yong Po, één meter acht- en zestig lang en 23 jaar oud. Bijgevoegd zit een foto. Naast de paraplu staan, zo schat ik in, de ouders van de jongen op de foto. Ze staan te praten met andere ouders van een dochter. Een van de moeders maakt aantekeningen op haar kladblok. Dit noemen ze ook wel de Marriage Market. Een oude traditie in China om de perfecte partner te vinden voor je kind. Ik zou er niet op zitten te wachten.. tegenwoordig heb je toch Tinder?

We zijn aangekomen in de grootste stad van China. De metropool met 23 miljoen mensen. 11 metrolijnen. Ontelbare malls en 1 kerk. Zwaar bepakt en bezakt komen we aan in de aankomsthal van Shanghai station. Om met de metro naar ons hostel te komen hebben we alleen nog een kaart van de metro nodig, graag in het Engels.. die blijkt er niet te zijn. Dan maar in het Chinees. Een uitdaging. Door uitstekend navigatiewerk van Irah komen we in één keer uit bij het hostel. Bij binnenkomst ruikt het er alsof er 19 dode muizen verstopt liggen door het hostel. Gelukkig slapen we op de 3de verdieping dus hebben we er geen last van. Het hostel heeft ook een algemene ruimte waar je elkaar kunt ontmoeten, eten, spelletjes spelen etc. Na een snelle blik geworpen te hebben zien we dat er twee Chinezen in een dikke jas achter de bar staan. Verder zit er een Indiër die er uit ziet alsof hij net uit een slechte Bollywood film gekomen is. Hij is bezig een Indiaanse curry te verteren. Daarnaast zit er een Amerikaanse jongen die onderdeel uitmaakt van het meubilair en heel Wikipedia aan het lezen is. We merken ook op dat de tempratuur kouder is dan buiten dus we gaan weer verder.

De eerste dag in deze stad gaan we op verkenningstocht. We komen uit bij die ene kerk en omdat het die avond kerstavond is besluiten we om even binnen te kijken. Er zijn veel mensen in de kerk aanwezig.. We worden vriendelijk verwelkomt en we krijgen zelfs zitplaatsen vooraan toegewezen. Omdat we niet ondankbaar willen zijn gaan we heel even zitten. Op het moment dat we weer willen vertrekken gaan de deuren dicht, komen de laatste mensen binnen en komt het koor met de dominee de kerk binnen.. Er stond dus blijkbaar een dienst op punt van beginnen en wij zitten vooraan. Aangezien ons Chinees niet zo best is besluiten bij het schallen van de Chinese Kerstliederen door het koor er stiekem tussen uit te knijpen.

Omdat het zaterdag is, is het waanzinnig druk in de stad. People’s square biedt de uitkomst. In het park van People square kan je ontsnappen aan de drukte en er heerst een leuk sfeertje met ouderen die spelletjes spelen, mensen die muziek maken en oude mannen die Tai Chi beoefenen. In dit park is tevens ook de Marriage Market. In het park worden we aangesproken door een Chinese man die uitstekend Engels praat. Hij wil ons niks verkopen, hij wil ons iets vertellen wat heel belangrijk is.. tja als het belangrijk is dan wil ik het wel weten. Hij weet namelijk zeker dat de Chinese overheid menselijke robots bestuurt die niet te onderscheiden zijn van echte mensen en dat wij daarvoor moeten oppassen. Goed. Met die informatie op zak gaan we verder. Aan het einde van de middag bezoeken we nog het Shanghai museum waar de geschiedenis van Shanghai wordt verteld. Dit is voor veel Chinezen te veel en ze vallen bij bosjes in slaap.. het is zelfs zo erg dat we over alle slapende Chinezen heen moeten stappen om nog iets te kunnen lezen over het ontstaan van De Bund en Pudong (skyline).

Van de kerstsfeer krijgen we niet veel mee. Alleen de winkelstraat Nanjing Road en de vele malls hebben door de Internationale merken iets dat doet denken aan kerst. Terug in het hostel heeft onze Indiër slachtoffers gevonden om te vertellen over zijn Bollywood films, zit de Amerikaan met zijn laptop bij het enige stopcontact en om contact te krijgen met de meisjes achter de bar zal je de WIFI moeten uitschakelen.

Op eerste kerstdag regent het de hele dag en zoeken we de kerstsfeer op in de vele malls. Je loopt hier letterlijk van de ene mall over naar de andere. Het voordeel van een mall is dat je er vaak goede Wifi hebt en ik besluit tegen het middaguur mijn ouders te facetimen. Door het tijdsverschil van 7 uur met Nederland zijn ze iets eerder wakker dan normaal, sorry voor dat, maar hé ik was er wel op tijd bij om ze vrolijk kerstfeest te wensen. We eten die avond heerlijk in de Franse wijk van Shanghai. Deze stad is waanzinnig groot en als je portemonnee ook groot is dan is dit een fantastische stad en is sky de limit. Terug in het hostel zit de Amerikaan nog steeds op dat plekje.. hij brengt de kerst eenzaam achter zijn laptop door.. Tweede kerstdag is voor ons een reisdag. We staan vroeg op om nog ‘The World Financial Center tower’ te ‘beklimmen’ voor een uitzicht vanaf de 100ste verdieping. Het gebouw is zo hoog dat het op deze dag in de wolken staat en dan is het uitzicht ook niet fantastisch.. teleurgesteld druipen we af.

We maken ons op om naar een kleinere stad te gaan genaamd ‘Hangzhou’. Deze stad ligt op een uur met de trein vanaf Shanghai. Hangzhou is de hoofdstad van de Provincie Zhèijāng. Om een hoofdstad van een provincie te zijn in China moet je als stad minstens 5 miljoen inwoners hebben. Hangzhou heeft zo’n 6.16 miljoen. De stad staat vooral bekend als een romantische stad en de plaatjes van het meer zijn bij Chinezen erg bekend. Als wij per trein aankomen is het inmiddels donker en gaan regenen. Via Google maps had ik de route uitgestippeld en als ervaren traveller is dat een koud kunstje… niets bleek minder waar. Google is in China nog niet zo ver dat alle plek goed aanwijzen. Onder een paraplu met een klein zaklampje staan we als verzopen katjes in een voor ons onbekende Chinese stad. Een voorbijgangster vraagt aan ons of ze kan helpen! Ze doet haar amaps aan (Chinese Google maps) en zegt hoe wij moeten lopen.. maar haar Engels is te beperkt om het ons goed uit te leggen. Ze besluit ons in de stromende regen op weg te helpen en loopt een heel stuk met ons mee, het enige wat wij kunnen zeggen is ‘Xiéxié’. Maar goed we zijn er nog niet. We merken wel gelijk waarom Hangzhou romantisch wordt genoemd, het heeft allemaal kleine straatjes.. ook hier heb je op vele hoeken van de straat mannen in uniform staan dus we besluiten er één aan te stoten. Hij heeft door dat uitleggen geen zin heeft en trekt daarom maar zijn jas aan om met ons mee te lopen. Zijn ze daar goed voor? Onwijs aardig van de man! En we komen aan bij ons hostel. Goed hostel met deze keer een verwarmde gezamenlijke ruimte, top!

De volgende dag worden we wakker en de zon is gaan schijnen… we besluiten om na ons ontbijt fietsen te huren. Hangzhou is ideaal om een fiets te huren, het heeft namelijk een service met 2.700 punten waar je fietsen kunt stallen en oppikken dmv pasje. Dus dat regelen we dan maar even.. ideaal om de stad te verkennen. Eerste stop is bij het meer van Hangzhou. Vele stelletjes maken hier foto’s en je moet hier niet gek opkijken als er een bruidspaar foto’s aan het maken is met een prachtig pagode op de achtergrond. De groene omgeving maakt het een mooie stad en zeker een bezoekje waard.

We halen eten op een lokale markt. Het is vooral aanwijzen. Google translate gebruiken. Gebaren dat ik er twee wil en via een rekenmachine lezen wat het kost. En ohja altijd vriendelijk lachen. Na het eten besluit ik om in achterafstraatje naar de kapper te gaan. Ook hier is het aanwijzen, Google translate en vooral niet te kort. Het lijkt wel alsof twee doof-stomme met elkaar aan het communiceren zijn. Maar het resultaat voor €3.25,- is niet anders dan in Nederland. De volgende dag maken we met de fiets een rondje op het meer. Het is heerlijk weer. We trekken veel bekijks. Althans veel mannen die naar de wapperende krullen van Irah kijken. Een enkeling vraagt om een foto. We bekijken nog een pagode, een Michael Jackson look-a-like dansend op een karaoke set van zijn vriend en zetten we nog wat slapende mensen op de film.

Op 29 december plannen we wederom een reisddag in. We gaan naar Ningbo. Daar zullen we Yang en Leo ontmoeten. Zij zijn leveranciers van Peter en goede Chinezen contacten. Zij willen ons graag de gastvrijheid van China laten ervaren. We hebben op het station van Ningbo afgesproken. Leo zou ons daar ophalen van het station en naar het door hun geregelde hotel brengen. Als we aankomen op het station van Ningbo stel ik mijzelf de vraag hoe gaan wij Leo vinden.. tegelijkertijd denk ik.. hij zal ons wel vinden. We zijn namelijk de enige Westerlingen met backpacks om en Leo is ook niet gek. En inderdaad, Leo herkent ons direct. Hij is iets kleiner dan ik en knikt uiterst vriendelijk. Zijn Engels is heel goed. Onze backpacks gaan achterin de glimmende Audi en we worden afgezet bij een prachtig hotel. Wauw! Leo checkt ons in en zegt dat hij over 2 uur samen met Yang naar het hotel komt voor een diner. Als we op onze kamer komen staat onze mond nog steeds open van al het moois.. we ploffen neer op het kingsize bed waar je elkaar ’s nachts kunt kwijt raken. We doen onze mooiste kleren (vooral schoonste) aan en frissen ons op voor het diner. In de lobby ontmoeten we Yang, een klein vrouwtje met een pony en haar tot op de schouder. Ze heeft duidelijk de broek aan en loopt voor ons uit. We gaan naar de vierde verdieping. De gang is net zo smal als een hotelgang en heeft veel deuren. Op de gang lopen veel obers die regelmatig door de deuren verdwijnen. Sommige met grote schalen eten. Wij gaan ook een deurtje door waar een ronde tafel staat en vier stoelen. 

Er worden bij ons ook grote schalen met eten binnengebracht. Een beetje ongemakkelijk voel ik mij wel.. ik heb trek en bedenk mij ineens dat de Chinese tafelgebruiken wel verschillend zijn met die in Nederland. Ik wacht geduldig af. 

Met z’n vieren hebben we een heerlijk diner met oa rauwe krab, garnalen, gabakken vis, diverse groenten, vissoep, voortreffelijke dumplings. Geweldig veel en heerlijk eten. Yang en Leo vertellen ons veel over China en Ningbo! Wat een top diner! Yang heeft voor ons een lijstje gemaakt voor wat sightseeing in Ningbo voor de volgende dag. 

Na ons uitgebreide ontbijt in het hotel de volgende morgen staat Leo ons wederom op te wachten. Op ons lijstje staan 5 must see plekken die wij vandaag gaan bekijken. Alles te voet. Leo zet ons af bij een winkelstraat met leuke shops en local food. Daarna struinen we door het moon lake park waar aan de ene kant van de brug iemand de kleren van het gezin aan het wassen is en aan de andere kant iemand haar net geplukte kip.. ik weet niet welke het schoonst zal worden… we bekijken nog de drum tower… en de tour eindigt op het kantoor van Yang en Leo.. Laughter Revolution. Kamers vol met gadgets, bekers, kleren, pennen, knuffels, inflatables, hoeden etc.. En ook nog een kamer voor de werknemers.. deze had wel iets groter gemogen en ik zou een clean desk policy hanteren.. wat een enorme stapels papieren!

Zodra Leo de auto heeft voorgereden gaan we richting de barstreet van Ningbo. We eten wat en de nacht valt over Ningbo. Alle gebouwen en bruggen zetten hun lichtjes aan en de stad ontpopt zich als een levendige lichtjesstad. We spelen met ze vieren een Chinees dobbelspel en drinken een paar biertjes.. als het 12 uur is rijdt Leo ons naar een straat met een buitenbarbecue.. we eten oesters van de barbecue, saté, lamsvlees, champignons en wat kippenvleugels.. toppie!

De volgende ochtend (oudjaarsdag) zitten we met een lichte kater aan het ontbijt.. (spreek voor jezelf) Als Leo wederom zijn Audi voor het hotel neerzet maken we ons op voor een rit van 2,5 uur naar Wuzhen. Een authentiek Chinees dorp waar veel Chinezen naar toe komen.. Leo was er zelf ook nog niet geweest, maar kon ons wel veel vertellen en wat leren over de Chinese gebruiken. “The Western Star” laat zich ook nog even zien en als we de gebruikelijke foto’s hebben gemaakt slenteren we naar de uitgang. Onderweg naar Ningbo stoppen we nog even voor een Tofu hapje… Leo eet smakelijk, maar als ik een hapje neem lijkt het net alsof ik heel diep in adem in een megastal in Nederland. We gaan verder. Omdat het oudjaarsdag hebben we nog even te gaan. We gaan voor een vuurwerkshow buiten Ningbo, maar we zijn aan de late kant dus rijden terug naar Ningbo waar in het centrum een optreden is.. we gaan eerst eten. Blijft bijzonder met altijd een verrassing, varkenslever in reepjes. Als we buiten komen is er niks meer van het optreden te bekennen. Mensen lopen ook weg. Even later horen we dat het optreden wegens de drukte is afgeblazen. Leo haalt de auto en we zetten koers naar Tianyi square, waar wederom veel mensen zich hebben verzameld voor een andere show. Later blijkt dat ook deze gecanceld is. Dus besluiten we om terug te gaan naar ons hotel en nemen afscheid van Yang en Leo.  Vlak voor twaalven staan we op onze hotelkamer om af te tellen. In China vieren ze het nieuwjaar toch een beetje anders! Daar gaat het met name om Chinees nieuwejaar. Dat is eind januari. 

Op 1 januari vliegen we eind van de dag naar het zuiden van China. ‘Guilin’ wel te verstaan. Het zuiden is ook iets warmer dus we vragen Yang en Leo om een box waar we onze winterkleren instoppen en terug naar Nederland sturen. We gaan samen met Yang en Leo nog naar de Imax movie en drinken beer in een Irish pub voordat ze ons afzetten bij de AirPort van Ningbo. Wat een ontzettend lieve en leuke mensen! En wat een super ervaring!! 


3 thoughts on “Blog 2 – ‘Leo will bring you’ – Shanhai, Hangzhou en Ningbo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s