Blog 3 – ‘De Vallei doorsteken’ – Guilin, Yangshuo en Guangzhou

Nadat we afscheid hebben genomen van Yang en Leo gaan we door de douane van Ningbo airport. Door de smog zijn vele vluchten gecancelled. Ons vliegtuig naar Guilin heeft slechts een half uur vertraging en na twee uur vliegen komen we aan op Guilin airport. Het is inmiddels 01:45 in de nacht. Via Mike, eigenaar van het hostel, hadden we een shuttleservice besteld. Een man staat met een A4 papier met mijn naam erop te zwaaien. We knikken en hij loopt voor ons uit. De hele rit wordt er geen woord gewisseld. Het enige wat we horen is af en toe een boertje. Het is inmiddels half 3 in de nacht als we aankomen bij ons hostel. Op onze kamer ligt wat fruit en een nieuwjaarsgroet van Mike. Als we de volgende ochtend bij de receptie inchecken blijkt Mike, anders dan zijn naam doet vermoeden, gewoon een Chinees te zijn. Het is normaal om als Chinees een Westerse naam aan te nemen. Zo kom je dus soms namen tegen als Hello Kitty en Lady Gaga. Guilin ligt in zuiden van China en staat met name bekend om zijn omgeving. Het Karstgebergte. Kalkrotsen die als grote puisten het landschap vormen. Reden genoeg om als Chinese toerist naar dit gebied te trekken.

Wij zijn echter met een andere reden in Guilin. Guilin is voor Irah en dus ook voor mij een speciale plek. Het is de plek waar Opa Ron na een wandeling naar de top van de Fubo berg is gestorven. Voordat we richting de berg lopen kopen we bloemen. We maken dezelfde wandeling die opa Ron tezamen met oma Geeske maakte naar de top. En als we na de steile treden de top bereiken hebben we een weids uitzicht over de kalkrotsen. We leggen bloemen neer, praten over Opa Ron en steken wierook en een kaars aan voor het licht dat Opa Ron nog steeds aan het leven van de familie geeft.

Guilin zelf is voor Chinese begrippen niet een hele grote stad. Er wonen slechts 700.000 inwoners. Vergelijk dat met een Nederlandse stad en je komt uit bij Amsterdam. Echter, het centrum stelt niet veel voor. Na twee dagen trekken we verder. De volgende bestemming is Yangshuo. Deze plek is erg toeristisch. Niet zo gek, want de plek is fantastisch mooi!
Iets wat lijkt op een grote parkeerplaats met veel stof moet een busstation voorstellen en wij proppen ons tussen de Chinezen in de bus. Veel toeristen kiezen ervoor om vele te dure tours te boeken met pickup bij hotel en verzorging van een beroerde lunch.

De busrit van Guilin naar Yangshuo duurt een uur en als we aankomen treffen we zo’n zelfde busstation aan als in Guilin. Als je de bus uitstapt ben je als vers vlees voor verkopers. Ze bestormen daadwerkelijk de bus en roepen van alles naar je.. dan is het wel lekker als je er niks van begrijpt. We gaan op zoek naar een taxi en het lijkt wel alsof iedereen die een auto heeft, ook een taxiservice aanbiedt.
Wij laten de eerste chaffeur schieten (too expensive), maar de tweede gaat snel akkoord met onze prijs. De taxichauffeur heeft duidelijk geen idee waar hij precies heen moet rijden en denkt alleen maar ‘geld is geld’.

We zochten naar wat meer rust. Dat hebben we gevonden. Het hotel ligt ver weggestopt in de bergen en de hotelkamer biedt een mooi uitzicht. De andere hotelgasten zijn ouder en Duits..
De volgende ochtend huren we twee mountainbikes en crossen naar het centrum. Onderweg laden we onze tas vol met lekkers en gaan naar Moon Hill. Deze berg heeft zijn naam te danken aan een maanvormig gat in de berg. Het gat heeft een diameter van zo’n 40 meter. We zijn niet van plan om de trappen naar de top van de berg te beklimmen en als we de entreeprijzen zien dan besluiten we ook om dit niet te doen. Oude verkoopvrouwtjes spreken elke voorbijganger aan.. Zij weten een alternatieve route. Mijn eerste reactie is nee. Maar het maakt mij nieuwsgierig. Als een groep van vier Chinezen besluiten om mee te gaan kan ik het niet laten om er achteraan te fietsen.. ik wil weten wat het addertje is. Ze parkeren de fietsen en lopen naar een beschut zandpad 100 meter naast de officiële ingang. Wij besluiten om te volgen en gaan voor heel wat minder dan de entreeprijs toch naar boven! De wandeling valt vies tegen.. pittig en de Moon Hill is van beneden mooier dan van boven. Als we weer beneden aankomen staan onze mountainbikes er nog en is er geen addertje. De oude vrouwtjes willen gewoon geld verdienen. We vervolgen onze weg en fietsen een mooi route door de bergen.

De volgende dag verplaatsen wij ons naar het centrum van Yangshou. Dit doen we omdat we dan op loop afstand zitten van het busstation. We vragen de vrouw in het hostel een aantal routes uit te stippelen. Zelf gaan we voor een boottocht over de Li river. We nemen een public bus er naar toe. In de bus zitten alleen maar locals en de bus dient tevens als pakketbezorger. Pakketjes in verschillende soorten en maten worden op diverse plekken afgegeven. Ons oog valt op een wel bijzonder pakketje. Een blauwe plastictas met daarin een hondenpoot die als een soort stokbrood uit de plastic boodschappen tas steekt. Wij zijn blijkbaar de enige die ons verbazen over dit pakketje en het tasje wordt meerdere malen verplaatst. Er wordt iemand gebeld, we stoppen en de tas wordt overhandigd aan een man langs de weg. Eetsmakelijk meneer. Goed. Onze boottocht duurt een uur en vaart ons langs de prachtige kalkrotsen. Chinezen zien in elke rots wel een dier. Onderweg zien we twee kamelen, twee woestijnratten en wel vier zeekomkommers. Geweldig. Zodra we weer veilig terug zijn in ons hostel heeft de vrouw alles uitgezocht. Verschillende routes en reisschema’s uitgewerkt op een A4. We besluiten om haar adviezen niet op te volgen en koers te zetten naar Guangzhou. De volgende dag lopen we naar het busstation. De bus vertrekt niet van station Noord maar van station Zuid. Foutje bedankt. We missen de bus, maar na een stevig ontbijt stappen we met 3 anderen de bus in.

De bus, een grote touringcar, moet ons in 6 uur naar Guanzghou brengen. We slapen, eten wat en luisteren naar het geroggel van de buschauffeur. Omdat we maar met 5 mensen in de bus zitten schreeuwt iedereen naar de buschauffeur waar ze eruit willen. De grote touringcar stopt een keer midden op de snelweg, op een rotonde en een keer bij een benzinepomp. Dan zitten wij nog als enige in de bus. Ik zeg tegen de chauffeur dat we bij het station van Guangzhou eruit willen. Midden op de weg stopt de bus en daar staan we dan.. nieuwe stad, nieuw avontuur. We gaan opzoek naar de metro en die is niet ver weg, maar om 17:00 op zaterdagmiddag wel heel druk. Het lijkt wel alsof een heel voetbalstadion de metro in wil. Als we door de security check zijn realiseren we dat het eigenlijk te druk is om op je gemak je weg te vinden. We draaien om en gaan op zoek naar een taxi! Ook niet eenvoudig. Tijdens onze zoektocht worden we meerdere keren aangestoten door mannen die iets van je willen.. of een dure taxi aansmeren of een nep horloge of een veel te dure thee met je willen drinken.. Als je echt niet weet waar je heen moet kunnen deze mannen je wel helpen om te bepalen waar je niet heen moet. We worden aangesproken door een man voor een te dure taxi.. en dan hoor ik naast mij in Aziatisch Engels: “hello can I help you?” Een Chinese jongen met een bril en een grote koffer staat naast ons.. een set up of wil hij echt helpen?

Hij kan in ieder geval Engels.. Wij laten hem zien naar welk hotel we moeten, en hij begint te lachen. Hij legt aan ons uit dat hij dezelfde kant op moet. Ik denk nog steeds, set up? Of spreekt hij de waarheid? We volgen de jongen, maar we lopen de taxistandplaats voorbij.. waar gaan we dan heen?
Ik probeer ondertussen een gesprek met de jongen aan te knopen. Hij zegt dat hij Frans leert.. nou ben ik geen Fransman, maar ik kan wel beter Frans dan een gemiddelde Chinees dus ik test hem met een paar zinnen uit, en hij slaagt voor de test. Zijn Engelse naam is Perceval. Klinkt Frans en betekent ‘De vallei doorsteken’. Hij belt wat en even later staat er een auto voor ons klaar. We besluiten om de beste jongen te vertrouwen en stappen in. De chauffeur gaat flink tekeer tegen de jongen. Achteraf blijkt dat hij via WeChat een Uber taxi had geregeld, maar hij stond op de verkeerde plek. Hij betaalt de Chauffeur via WeChat en lopen ons hotel in. Die avond spreek ik nog even met de jongen af om in de stad wat te gaan drinken! Onderweg zullen we mensen moeten vertrouwen om een vallei door te steken. Over het algemeen zijn de Chinezen erg behulpzaam en wijzen je vaak de juiste kant op.

Als we in Guangzhou aankomen hebben we nog een ruime week om door te brengen in China en HongKong. De steden Guangzhou, Dongguan, Shenzhen en HongKong liggen allemaal in Guangdong provincie. Grote steden met veel inwoners. De dagen gaan snel en zijn gevuld met: waar gaan we heen? Wat weten we over deze stad? Wat is een must-see en vooral waar kunnen goedkoop maar lekker eten?

Guangzhou (Kanton) is ook weer een grote stad. Maar zonder veel sightseeing. Het heeft wel veel geschiedenis met Europa. Het was vroeger de handelsstad voor Fransen, Engelsen, en daar zijn ze weer, de Nederlanders. Het meeste zie je hiervan terug op … Island. Oude gebouwen en parken op dit eilandje hebben hier een Franse en Engelse style. Wat voor pas getrouwde stelletjes weer een reden is om foto’s te maken. Op een doordeweekse dag lopen hier minstens 30 pas getrouwde stellen rond voor het perfecte plaatje. Aan de andere kant van de Rivier heb je een medicinale markt. Zakken vol gedroogde slangen, zeepaardjes en vele anderen dieren genezen je hier van al je kwaaltjes.. bijna elke shop verkoopt hetzelfde, hoe blijf je dan nog winstgevend?

Met een wederom uitgebreid metronetwerk verplaatsen we ons naar het centrum. Hier stijgen we nog tot grote hoogte. Wel geteld 433.2 meter voor een uitzicht vanaf The Kanton Tower. Het tempo van ons is wat gedaald en we genieten van de drukte, de mensen en de stad. We besluiten na 3 nachten door te gaan naar DongGuan. Als we de trein willen pakken worden we aangesproken door twee meiden. Ze werken voor een landelijke krant en houden interviews met mensen die Guanzghou verlaten.. wij passen in het plaatje en omdat we toch een half uur in de rij staan voor tickets kunnen we ze best even te woord staan. We staan nu dus in een artikel beschreven op het Chinese wide web.

Hieronder het artikel:
Joel Bade (男)& Irah Morssinkhof(女)是来自荷兰的一对26岁小情侣,计划到中国旅游一个月,让更多他们国家的人认识一个不一样的中国,告诉他们:到中国旅行就算语言不通也能玩的很开心。他们去了北京、浙江、宁波、阳朔……

在广州待了4天,逛了北京路,广州图书馆,上过广州塔,对广州最深刻的印象是看到街边的小店在卖蛇干,从来没见过蛇干的他们被深深地震惊了。

Succes met vertalen en tot de volgende blog. 


One thought on “Blog 3 – ‘De Vallei doorsteken’ – Guilin, Yangshuo en Guangzhou

  1. wat kun je mooi vertellen Joel, lees met veel plezier jullie blog. En wat maken jullie veel mee zeg, geweldig. Ook mooi dat jullie een interview hebben gegeven, helaas kan ik geen chinees dus kon het artikel niet lezen 😉 . Veel plezier nog samen. Gr Yvonne en Frank

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s